Lieke Broekman-van Iperen: ‘Van rood naar geel was voor mij niet wennen, voor familie wel’

Een nieuwe club, een nieuwe naam, over een dik halfjaar dan, want Olympia’89 en DOS’80 zijn nu bezig aan hun laatste seizoen als aparte verenigingen. Hoogste tijd om jou op een leuke manier voor te stellen aan onze (toekomstige) clubgenoten! Deze keer in ‘Ons kent ons’: Lieke Broekman-van Iperen (27 jaar, DOS’80/Olympia’89 dames 1).

Vertel eens wie je bent en waar onze clubgenoten jou van kunnen kennen.

“Ik ben nu voor het tweede seizoen de cirkelloper van dames 1, in het geel van DOS dus. Voor mij was dat niet wennen, maar voor de rest van de familie (vader Antoon, moeder Mieke, broers Harm, Martin en Twan, red.) wel. Dat is op zich ook niet gek omdat ik al op mijn vierde met handbal begon en dus daarvoor altijd in het rood-zwart heb gespeeld. Ik vind het heel mooi dat we zijn gaan samenwerken en gaan fuseren. Zo kunnen we met zijn allen naar een hoger niveau. En de vriendschappen die ik bij Olympia had, staan los van het handbal en bestaan dus nog altijd. Maar ik vind het wel heel fijn dat we dit jaar weer met alle meiden trainen in plaats van aparte groepen. Los daarvan, ik zit nu ook in een heel gezellig team. En verder kom ik nog vaak zat bij Olympia om de wedstrijden van mijn broers te bekijken. Ik ben laatst nog met heren 1 meegeweest naar Almere, dat zegt genoeg.”

Wat doe je in het dagelijks leven?

“Ik woon in Oijen samen met mijn man Roel en ben basisschooljuffrouw in Den Bosch. Ik kom uit een heel hechte familie, we zien elkaar nog veel. Naast het handbal en de famile maak ik natuurlijk ook veel tijd vrij voor leuke dingen met vrienden.”

Hoe ben je met handbal in aanraking gekomen?

“Dat is met de paplepel ingegoten thuis. Ik weet niet beter dan dat ik in de sporthal ben. Nee, het was geen moeten thuis om op handbal te gaan, maar dat deed je gewoon. En ik heb het altijd leuk en gezellig gevonden.”

Van welke trainer heb je het meeste geleerd?

“Pfoe, lastig, want ik heb van veel trainers veel geleerd. Ik noem Wim van Loon, omdat hij in de C-jeugd mij van de opbouw naar de cirkel heeft gebracht. Dat is een goede zet geweest.”

Wat vind jij de mooiste positie op het veld?

“Die heb ik eigenlijk al bij de vorige vraag beantwoord: cirkelloper. Het klopt dat een cirkelloper soms weinig aanvoer heeft, maar ik heb daar nooit zo’n last van gehad. De positie zit ook in mijn familie, want mijn vader, Harm en Twan zijn het ook.Het mooie eraan vind ik de beweeglijkheid, het contact met je tegenstander en het zien oplopen van de frustatie bij je persoonlijke tegenstander. Verdedigend speel ik ook het liefst in het midden, ik houd wel van aanpakken.”

Tot slot nog een aantal random vragen en dilemma’s.

Welke Netflix-series raad je aan voor je clubgenoten?

“Misschien hebben veel mensen ze al gezien, maar dan zeg ik toch Breaking Bad en Undercover. Al hoop ik nu dat mensen geen rare dingen gaan denken nu ik twee series over drugs noem, haha.”

Wanneer heb jij echt geluk gehad? 

“Dat heb ik altijd. Ik heb met Roel een fijne man, een mooi huis, een leuke baan en ik kom uit een hecht gezin. We grijnzen wel eens op elkaar, maar we gaan allemaal voor elkaar door het vuur.”

Waar wil je nog altijd heen op vakantie?

“Australië, maar ik krijg Roel niet zover. Die is minder een reiziger dan ik, maar we zijn met z’n tweeën toch ook al in de VS, Canada, Zuid-Afrika en Sri Lanka geweest, dus ik heb toch wel wat bereikt.”

Waar kunnen we je ‘s nachts voor wakker maken?

“Sushi, dat eet ik zeker één keer in de maand.”

Hoeveel boetes heb je in je leven gehad?

“Één, en dat was een boete op weg naar het handbal bij Olympia. Op een dinsdagavond op weg naar de training werd ik bij de Texaco geflitst. Maar ik was niet de enige van de familie, alle anderen kregen ook een boete opgestuurd.” 

Nooit meer een spelletje spelen of nooit meer een spelletje winnen? 

“Dan nooit meer winnen. Ik vind spelletjes veel te leuk om nooit meer te spelen. Begrijp me niet verkeerd, ik wil altijd winnen, maar de gezelligheid is ook erg belangrijk. Ja, we doen nog best wel vaak spelletjes: 30 seconds en andere kleine dobbelspelletjes.”

In de laatste seconde met 1 punt verliezen of met 20 doelpunten afgeschoten worden? 

“Toch met 1 punt verliezen dan maar. De frustratie is dan groter, maar dan heb je in elk geval nog perspectief. Als je wordt afgeschoten, heb je sowieso geen voldaan gevoel.”

Een keer meedoen aan de Ramadan of twee weken door het leven als veganist? 

“De Ramadan. Ik zou wel eens willen ervaren hoe het is. Nee, ik heb niet veel islamitische kinderen in de klas, maar ik heb bij een BHV-cursus wel twee deelnemers gezien die eraan meededen. Dat was hartje zomer, dus die hadden het op dat moment heel zwaar. Maar het schijnt ook zo te zijn, dat hoe langer je het doet, het je toch meer energie geeft. Daar ben ik wel benieuwd naar.”

Laat een reactie achter



(Uw e-mailadres wordt niet publiekelijk weergegeven.)


Captcha Code

Klik op de afbeelding voor een andere captcha.


Sponsoren