Johan Hattink: 'Geen zorgen om een jonge penningmeester'

Een nieuwe club, een nieuwe naam, over een paar maanden dan, want Olympia’89 en DOS’80 zijn nu bezig aan hun laatste maanden als aparte verenigingen. Hoogste tijd om jou op een leuke manier voor te stellen aan onze (toekomstige) clubgenoten! Deze keer in ‘Ons kent ons’: Johan Hattink (DOS'80).

Vertel eens kort wie je bent en waar onze clubgenoten jou van kunnen kennen.
Ik ben Johan Hattink, speler bij heren 3 en al heel wat jaren vrijwilliger bij DOS. Waar clubgenoten mij van kunnen kennen? Ik begon al met training geven toen ik in groep 7 zat. Daarnaast heb ik in de TC gezeten. Nu coach ik dames 2, schrijf ik wedstrijdverslagen voor heren 3 en coördineer ik het stukje fysiomogelijkheden voor de trainende leden in Heesch. Binnenkort start ik als bestuurslid en ga ik me als penningmeester bezighouden met de financiën.

Wat doe je in het dagelijks leven (naast alles wat je voor/bij de club doet)?
Ik ben ruim 1 jaar werkzaam als financieel medewerker bij een administratiekantoor. Ik help met name ZZP-ers bij financiële administratie, zoals omzet- en inkomstenbelasting. Dat probeer ik te combineren met een vervolgstudie masterclass risicomanagement. Geen goeie tip tijdens de feestdagen, trouwens, een studie via LOIHiervoor heb ik bedrijfseconomie gestudeerd, dus voor iedereen die zich zorgen maakt over het aanstellen van een jonge penningmeester die niet weet waar hij mee bezig is: dat hoeft niet!

Hoe ben je met handbal in aanraking gekomen?
Een welbekend DOS-lid - Tineke Verhoeven - was vroeger mijn oppas. Dus ja, eigenlijk was het een beetje noodgedwongen, maar gelukkig klikte het wel. En mijn twee oudere broers waren de eerste slachtoffers, dus ik moest daarna natuurlijk ook wel.

Wat was voor jou de belangrijkste reden om vrijwilligerswerk te gaan doen?
Hiervoor zat ik in de TC en was ik het niet altijd eens met de beslissingen van het bestuur. Dat was voor mij reden om daarmee te stoppen. Kort daarna vroeg Jan-Paul mij om in het bestuur te komen. Toen kon ik natuurlijk geen ‘nee’ meer zeggen. Als je ergens mee stopt omdat je iets niet goed vindt gaan, vind ik dat je zelf maar moet laten zien hoe het anders of beter kan.

nog een aantal random vragen en dilemma’s.

Waar zou je heel graag nog een keer op vakantie willen?
IJsland. Dat lijkt me echt een heel mooi land.

Heb je nog een Netflix aanrader voor de rest van de club?
Suits, een advocatenserie met echt goeie humor.

Waar ben je toch weer ingestonken, terwijl je nog zo van plan was om het nooit meer te doen?
Ik heb nogal een verleden met rode kaarten. Ieder jaar laat ik me weer verleiden tot het pakken van een domme rode kaart. Dit seizoen gelukkig nog niet, want dan moet ik het in het wedstrijdverslag zetten en dat wil ik niet.

Met wie van je teamgenoten zou je wel eens een dagje willen ruilen?
Jurgen Raaijmakers. Ik heb zelf twee linkerhanden en Jurgen kan alles maken. Het lijkt mij heel vet om alles wat je bedenkt ook zelf te kunnen maken.

Je weet ook dat Jurgen twee kinderen heeft, toch?
Ja, ja. Die neem ik dan wel voor lief.

Nooit meer een spelletje spelen of nooit meer een spelletje winnen?
Nooit meer een spelletje winnen. Het is te leuk om een spelletje spelen te laten schieten.

Voor altijd 25 cm kleiner of voor altijd 25 kilo zwaarder?
25 cm kleiner, ik wil nog wel in mijn kleren kunnen passen of in ieder geval geen grotere kleding willen kopen. 25 kilo is wel heel veel hoor. En het voordeel van 25 cm kleiner is dat ik dan nog sneller ben.

 

Laat een reactie achter



(Uw e-mailadres wordt niet publiekelijk weergegeven.)


Captcha Code

Klik op de afbeelding voor een andere captcha.


Sponsoren