Frans van Erp: 'Opgelucht en uitgelaten'

Nog geen 18 uur na de geweldige ontknoping is trainer Frans van Erp weer in een sporthal te vinden om handbal te kijken. We spreken hem telefonisch drie kwartier voor aanvang van de Champions League-finale in Köln.

Frans, hoe gaat het met je?
“Het besef is ingedaald dat we weer een stapje hogerop mogen. Natuurlijk realiseerde ik me dat gisteravond ook wel, maar dan ben je nog veel meer met de wedstrijd bezig dan met het gevolg ervan.”

Beschrijf de stemming eens gisteravond bij jou en je jongens.
“Opgelucht en uitgelaten. We hebben tot 2 uur in de Leeuwerik feest gevierd. Wat ik merkte, was dat er een aantal jongens was dat echt tegen die laatste stap naar de eredivisie aan hikte. Dat het elke keer net niet was. In de slotfase was er zo’n gevoel van het zal toch niet weer net misgaan.”

Wat was voor jou de meest cruciale fase in de wedstrijd?
“Het moment dat ik Olaf Langens terugbracht in de wedstrijd. Hij heeft het sowieso goed opgepakt in de nacompetitie, maar gisteren was zijn inbreng cruciaal. We waren slecht uit de kleedkamer gekomen en kwamen met 5 achter. Hij zorgde ervoor dat er in de aanval weer meer gebeurde met onder meer 2 goals. En zij maakten op dat moment juist een aantal aanvallende fouten, waardoor we weer terug in de wedstrijd kwamen.”

We kwamen toen terug tot 21-19, had jij op dat moment een gevoel welke kant het dubbeltje zou gaan vallen?
“Nee, niet echt. Op een gegeven moment ben je zo aan het rekenen. Normaal gesproken coach je voor de zege, maar de knop om met slechts 2 te verliezen gaat dat automatisch om. Wanneer ik er zeker van was? Pas in de laatste seconde, dat kon je zien.”

In het begin van de tweede helft ging het even helemaal niet meer met Olympia. Zag jij het toen somber in?
“Wel een beetje ja. Mijn gedachten gingen terug naar vorig jaar toen we bij Aristos ook een periode helemaal werden weggespeeld. Ik denk dat die ervaring ons gisteravond onbewust heeft geholpen. Zoiets kun je niet trainen of coachen, maar die wedstrijd van toen is wel een les geweest: niet je koppies laten hangen, maar erin blijven geloven.”

Is dit nou mooier dan promoveren met een kampioenschap?
“Ik denk dat dat leuker is, aan de andere kant, dit voelt voor mij ook als een kampioenschap. Ik zie de nacompetitie als een aparte competitie en die hebben we gewonnen, dus dit is ook een soort van titel.”

En nu naar de eredivisie. Het slechte nieuws: als trainer moet je het HT-4 diploma hebben. Dat heb je niet en je krijgt maar 1 jaar dispensatie.
“Dat klopt. Maar dat zijn zorgen voor later. Ik mag nu HT-2 examen doen, dus ik moet nog twee stappen maken. Dan moet je wel heel veel tijd hebben volgend seizoen en dat heb ik niet.”

Hebben we iets te zoeken in de eredivisie?
“Ja, ik denk van wel. Volgens mij hebben we genoeg kwaliteit om ervoor te zorgen dat we niet in de onderste regionen belanden. Niemand vertrekt en ik denk ook niet dat er veel bij zal komen. Uiteraard is iedereen welkom, maar het moet niet ten koste gaan van eigen leden. We gaan ook niet veel veranderen, al wil ik wel de jongere spelers de kans geven om drie keer te trainen. Die derde training wordt voor de oudere senioren dan facultatief.”

Tot slot, we zagen nog een paar prachtige foto’s van jou en Carin en Jordi. Jullie oogden erg geëmotioneerd.
“Dat was ook zo, ik heb ook een traantje moeten laten. Dit zijn heel bijzondere momenten. Weten dat je met z’n tweeën zo’n avontuur aan mag gaan.”  

 



Laat een reactie achter



(Uw e-mailadres wordt niet publiekelijk weergegeven.)


Captcha Code

Klik op de afbeelding voor een andere captcha.


Sponsoren

Liebrand Ruijs AdvocatenVan Orsouw designKoornbeemdTopfysiotherapie OssArjan van HoutumDe LeeuwerikSjeng Horbach ConsultancyGebr. van Erp